Bölüm 12

“Kulübe nasıl girdin, unuttun mu?” Gu Annan soğuk bir tavırla, hatta dişlerini sıkarak sordu: “Lu Wanwan, buraya flört etmeye ve hatta adımı kullanmaya cesaret etmeye geldin. Gerçekten cesursun!”

Yüzünü kapatabilmeyi dileyerek bakışlarını kaçırdı.

Bariz bir öksürükle, “O zaman aynı fikirde olmayabilirdin, beni içeri alman için seni zorlamadım.”

Sözleri o kadar zayıftı ki neredeyse merhamet için yalvarıyordu.

Garip, suçlu, gergin dudakları hafifçe titredi ve doğal olmayan bir şekilde büzüldü. Adamın tepkisini görmeye cesaret edemiyordu.

İçeri girmek için onun bağlantılarını kullandığı doğruydu, gerçekten de biraz utancı kalmıştı.

“O zaman ne istiyorsun!” Lu Wanwan pazarlık yapmaya çalıştı, ses tonu isteksizdi.

Gu Annan dudaklarının hafifçe açılıp kapanmasını izledi, o geceyi hatırladı ve kontrolsüz bir şekilde onları öpmek istedi.

Kendini kontrol altında tuttuğunda, bileğini sıkan elleri daha da güçlendi.

“Ah…” sesinde bir sızlanma vardı.

Lu Wanwan acıyla nefesini tuttu ve bir ses çıkardıktan sonra bileği nihayet serbest kaldı.

Yanında duran adama tekrar baktığımızda, yakışıklı yüzü korkunç derecede sertti ve yüzünün net hatları da gergindi.

Bir çift derin, sınırsız göz ona bakıyordu; gergin kaşları, ruh halinin son derece kötü olduğunu gösteriyordu.

Gerçekten kızgındı…

İçeriye girmek için gerçekten onun adını kullanmamalıydı.

En güncel𝓮 n𝒐vel’ler freёwebnovel.com’da yayınlanmaktadır.

“Önce ben gideceğim, hâlâ yapacak işlerim var…”

Lu Wanwan yüzünü başka tarafa çevirdi, başını hafifçe eğdi, uzun kirpikleri gözlerindeki gerginliği gizledi.

Büyük bir el onunkinden daha hızlı uzanıp kapıyı hızlı bir şekilde açtığında eli tam kompartımanın kapısı koluna uzanmıştı.

Kara bir yüz ifadesiyle Gu Annan, sonuçlarına bakılmaksızın düşüncesizce onu dışarı çıkardı.

O adamı bulma konusunda ne kadar istekliyse, adam da onu buradan götürmeyi o kadar çok istiyordu.

Kulübün lobi yöneticisi, her zaman soğuk ve mesafeli olan Gu Annan’ın, kısa süre önce içeri giren kadını bizzat sürükleyip aceleyle dışarı çıkmasını şaşkınlıkla izledi.

Görülmemiş, nadir, duyulmamış!

Oda bulmak için acele etmek gerekiyor, değil mi?

Genç Efendi Gu’nun kadınları küçümsediği efsanesi doğru olmasa gerek.

*

Lu Wanwan, kulübün dışındaki arabaya bindirilene kadar tüm yol boyunca sürüklendi.

“Bang”, arabanın kapısı çarpılarak kapandı.

Sürücü koltuğunda oturan Zhao Chen şaşkınlığını kontrol altına aldı ve sakince konuştu: “Bay Gu, artık gidelim mi?”

“Gitmek istiyorsan git, ben gitmiyorum! Bırak beni arabadan!” Lu Wanwan mücadele etti ve itti.

Gu Annan onu zapt etti ve sakince şöyle dedi: “Geri çekil, Gu Malikanesi’ne geri dön.”

Araba sorunsuz bir şekilde çalıştı ve Lu Wanwan ölüyormuş gibi hissetti.

Ve her hareketinde sanki tüm vücudu ona sürtüyormuş gibi hissetti.

Bu adam, onu sabit tutmaya çabalayarak kollarını ona doladı ve onu özellikle rahatsız eden, kalbi hızla çarpacak şekilde kucakladı.

Tıpkı o zamanlar olduğu gibi üzerinde bir miktar taze nane kokusu vardı.

Karışım yapan yoğun erkeksi koku, o gün uyuşturulmuş olma hissine benzer şekilde beyninin sersemlemesine, uzuvlarının zayıflamasına neden oldu.

O günü hatırladığında yüzü istemsizce ısındı.

Bu adam yüzünden takılıp kaldığı dersleri unutup bu kadar zayıf olmasından gerçekten nefret mi ediyordu?

“Tekrar hareket etmeyi deneyin ve görün!”

Kasıtlı olarak alçaltılmış bir ses şiddetle duyuldu.

Lu Wanwan içgüdüsel olarak hareket etmeyi bıraktı ve nefesinin biraz hızlandığını açıkça duydu.

Göğsündeki zonklama daha da yoğundu.

Muhtemelen… kızgın olduğu için mi?

Araba nihayet sakinleşti.

Lu Wanwan çaresizce nefesini düzene sokmaya çalışırken aniden Gu Annan’ın alçak sesle “Hızla” komutunu verdiğini duydu.

ÖncekiSonrakiBu bölüm size nasıl hissettirdi?Tek dokunuşla trend olan bölümleri ortaya çıkarmamıza ve gerçekten keyif alacağınız başlıkları önermemize yardımcı oluyor; oy şekillerinizi de beğenebilirsiniz.

Bölümler yükleniyor…